Deze site is momenteel in beta. Er kunnen nog fouten optreden. Bedankt voor je geduld! 🚀 Opmerking, idee of fout gezien?
Bekijken
Log in om te reageren
Dag Ancenita, Fijn verhaal, goed geschreven. De werkelijkheid stapelt soms meer ellende dan je je als schrijver durft te permitteren. ‘Moet je zien wat van dit dorp geworden is. Ook dood. De velden, de akkers … weg.’ Hier praat de schrijver - jij dus - door de mond van An. Je zegt tegen de lezer...
Het beste en sterkste stuk vindt ik het dat ze die boom en bankje ziet en vervolgens de gehele omgeving op een andere manier voor zich ziet. Hoe ze de vinex beschrijft is vervolgens ontroerend. De symboliek van de dood is er knap in verwerkt en maakt het mooi af. *** Bij Japie was ik twee keer ver...
Nu lees is in de reacties dat die Japie geen vogeltje is. Slik.
Hallo Tinus, Dank voor je uitgebreide reactie. Ik probeer de verwarring uit de tekst te halen m.b.t Japie. Zal die zinnen aanpassen. Ik begrijp wat je bedoelt. Japie was geen dier, maar een kind. Zal ook dat proberen te verduidelijken. Neem meteen je overige suggesties in overweging.
Je schrijft het zo, dat ik het gevoel had ook in die auto te zitten en alles live mee te krijgen. Het is een en al triestigheid, met overleden buurtgenoten en een gestorven dorp (heel sterk om dit als titel te kiezen!👍). Mooie weergave van de details van de herinnering en de moderne tijd. Eén klein...
Ik denk dat het 'langs haar huid schuren' moet zijn. Met een extra 's'.
Omdat ik zelf Guido heet, heb ik Gui als afkorting van mijn naam nog nooit gelezen. Er bestaat wel Guy in het Frans en zelf heb ik hier als schrijver het pseudoniem Gi gekozen. Voor zover ik weet zijn er in Nederland wel veel Guido's die hun naam afkorten als Gie. Enfin, what's in a name.
Wel een intriest verhaal met al die doden, maar zeer knap geschreven. De opmerkingen van Emmy i.v.m. de gekozen naam en de gloeiende wangen zijn terecht, maar An vraagt zich zelf af waarom ze aan al die overleden personen moet terugdenken en wil daarom liefst terug naar huis. Spijtig dat er geen and...
Hallo Gi, Ik schrijf over de wangen vanuit het perspectief van de HP. Maar als jij het net als Emmy niet zo leest, moet ik het misschien toch anders omschrijven. Het is een triest verhaal, ja. Autobiografisch, helaas. Gelukkig zijn er toch ook nog fijne herinneringen, zoals de biggetjes. Dank voo...
Hallo Ancenita, Mooi dat gas terugnemen, hoe de ik-figuur (die later Jaap blijkt te heten?) rekening houdt met An. Je kan vanuit dat perspectief de wangen niet voelen gloeien van An. Mooi dat detail van die veiligheidsgordel. Ik zou de zin: Ik kijk haar niet begrijpend aan - Op een nieuwe regel lat...
Ik heb Jaap in Gui veranderd. Dat was goed opgemerkt. Naar mijn idee svheijf ik niet dat An haar wangen voelt gloeien. Het is eerder een observatie vanuit de HP. Helaas is het verhaal wat betreft de schokkende gebeurtenissen op waarheid gebaseerd. Maar mogelijk heb je gelijk, dat het voor de verha...
Hoi, Na alle lovende feedback van de anderen heb ik weinig anders meer te zeggen dan: goed verhaal, goed geschreven. ZGG
Dankjewel Nicoline