De lus van Lowie

Hoi Tony, het ongemak druipt ervan af. Tussen de regels gebeurt er heel veel. Knap gedaan! ZGG

Hallo Tony, Knap geschreven weer. Het tafereel in de keuken, Lowie die heen en weer blijft kijken: mooie passages. Toch een opmerking: Als 12 uur afgesproken was en ze de deur om exact 12 opent, dan is de opmerking "je bent vroeg" niet goed te plaatsen. Ze had hem immers ook ogen niet zien staan...

Knappe subtekst. Het veelvuldige heen en weer kijken van de hond rekt het einde op een goede manier. *** Dit stukje deed me denken aan 'afdrukken' op #557 SOL https://schrijvenonline.org/forum/themaforums/wekelijkse-schrijfopdracht/160486 https://www.vertelvuur.com/verhaal/afdrukken > ... Toen ...

Ik was even in verwarring bij het begin, om twaalf gaat de deur open, maar hij staat er al wel eerder. Wil je zeggen dat hij voor die dichte deur blijft wachten? Het gedeelte over de keuken is sterk. Ik vind zelf 'zak staat klaar.' wat té bondig. Ik zou daar eerder kiezen voor iets als: Daar staat d...

Na het lezen van dit verhaal heb ik heel veel vragen. Precies wat de bedoeling was, toch? Heel mooi beschreven.

De verhouding tussen de twee is dankzij vernuftig opgeschreven details zeer kenbaar, Tony. Als hondenbezitter en -liefhebber raakt het mij om te lezen hoe Lowie op je HP reageert, au!

Knap geschreven met veel tussen de regels door. Voelbaar.

Altijd een feest om je verhalen te lezen, Tony. Een paar suggesties: - De gang rook anders. - Dezelfde plek als altijd, tegen de lage muur die hij zelf had gemetseld. (Schrap de verhandeling over 2019 en rugpijn. Het gaat om de overdracht van de hond. Dit leidt af van de scène.) - 'Zorg voor hem...

Dag Tony, Mooi! Het raakt. De sfeer is uitstekend neergezet. Het benoemen van de andere geur, de leren jas, twee stoelen in plaats van vier, de wijnglazen. Maar ook het schijnbaar negeren van die jas, er niets over zeggen. Alleen maar kijken en doorlopen. De hond lijkt een spiegel te zijn van de...

Zoals Edwin al aangaf, zielig voor Lowie die negen maand zijn baasje moest missen en voortaan niet meer in de tuin maar op een appartement moet rondlopen. Knap, de beschrijvingen van de verwijtende ex en de verwijzingen naar haar nieuwe huisgenoot.

Mooi geschreven! Treurnis en ongemak komen heel goed over. En arme hond die het allemaal maar overkomt. Wat me opviel: de hoofdpersoon heet Tony, jij heet Tony - maar toch verteld in de derde persoon. Bewuste keuze voor wat meer afstand misschien, of gewoon een andere Tony?